Mustafa filmine birçok arkadaşımın negatif fikirlerinin dolduruşuyla gittim. Bana filmin neredeyse “Atatürk” aleyhtarı , Mustafa Kemal’i küçültücü öğelerle doldurulmuş olduğunu söylediler. Ben hayret ettim “Sarı Zeybek” le hepimizin gözlerini kan çanağına çeviren Can Dündar böyle bir şey yapar mı” diye düşündüm.
Ayrıca bazı köşe yazarlarının negatif görüşleri de buna eklenince dedim” insanlar haklı galiba.” Ama filmden çıkarken içimden geçirdiğim duygular arkadaşlarımın ve o köşe yazarlarının başka bir film seyrettiği idi.
Film “insan” Atatürk’ü onun büyüklüğüne, yaşadığı zorluklara rağmen direnişine halel getirmeden anlatıyor.
Bir çok sahnede gözlerim doldu.
Liderler her zaman yalnızdır, o da yalnız kalacaktı tabi.
Ama o bir Osmanlı paşası, bir Makedon olarak duygu yüklü bir insandı aynı zamanda, gözleri dolacak, oynayacak, şarkı söyleyecek ve aşık olacaktı.
İçki de içecekti tabi, bazen efkarından fazla da içecekti.
Yorulacaktı tabi, yorgunluğu yüzüne de vuracaktı.
Ama 42 yaşında cumhuriyet kuran 624 yıllık saltanata son veren ve bunu hayatının engebeli yollarını yürürken planlayan kaç lider var dünyada? Film yürekten seyredildiğinde insana bu duyguyu da veriyor.
Devrim evlatlarını yemiş. Tabii ki yer. Hem evlatlarını devlet için asmayı mubah gören bir Osmanlı geleneğinin ardından yakın arkadaşları devrimlere karşı çıkınca tabii ki onlarla bir olmayacaktı bundan doğal ne olabilir? Dünyadaki tüm devrimler böyle olmuştur, hiçbir istisnası yoktur. Filmde bu durum oldukça usturuplu verilmiş Ata’nın haksızlık yaptığı gibi bir izlenim yaratılmamış.
Filmde Çanakkale ve diğer savaşlar üzerinde durulmamış deniyordu. Film bir Çanakkale filmi değil, film bir kurtuluş savaşı filmi değil, film insanına bir yurt hediye eden bir liderin perde arkası hayatından kısa kesitler. Ve bu kesitler de bile bir büyük adamın varlığını görüyorsunuz.
Bence Can Dündar güzel yapmış, gerçi onun direncini, inatçılığını tuttuğunu koparan yönlerini daha da vurgulayabilirdi. Ama yine de güzel bir yapıt olmuş. Atatürk’ün dünyada birçoklarının 400 yılda başarabildiklerini 10 yıla sığdırmasını çok güzel bir dille anlatmış filmde.
Bu filme bakıp, hiç kimse Can Dündar’a hak etmediği yanlış eleştirileri yapmasın. Atatürk’ü bu filmde zayıf görenler ise birer gözlük alsınlar.
Konu: sıkıntımız
Böyle bir yorum da olabilir tabiii ki yazdığıma karşı, sevgileri tekellerinde sanan, Atatürk'ü yalnız kendileri biliyor ve seviyor sanan insanlar böyle yorum yaparlar, saçmalık derler, yazıdaki Atatürk'ün anlamını düşünmöeyip yazarı suçlayanlardır onlar, ne yapalım bu dünyada herkes var, ama herkesin varlığına saygı duymak herkesin karı değil.Sarı zeybek de Can Dündar'ın eseri, derdim can dündar'ı savunmak değil, derdim baktığını görmekle ilgili sayın yorumcu baktığını görmüyor maalesef sadece suçluyor, ne yapalım bu da o.
Bağlantı »
Konu: saçmalık
ben o filmdeki hiçbirşeye inanmıyorum.Sen filmi beğenmişsin peki soruyorum kaçtane Atatürkle ilgili kitap okudun tek adamı okudun mu? okumadısyan okuda gerçekleri öğren ve eğer okuduysan ve hala o filmi beğendiysen gözlerin dolduysa izlerken Atatürk'ü gerçekten sewdiğine o kitabı gerçekten anlayarak okuduğuna inanma ancak kendini kandırırsın can dündardan beklemediğim derecede kötü bir film resmen kendi görüşlerini Atatürk üstünden empoze etmeye çalışmış sonunda ne mal olduğunu kendiside ortaya çıkardı.Atatürk'ün manevi kızı Ülkü filmin yarısında rezalet diyerek ayrılmış salondan ben sana mı inanim ona mı.Kusura bakma ama hiçde inandırıcı deilsin Atana ve yurduna karşı olan sewgini(eğer varsa)gözden geçir....
Bağlantı »
Konu: Ortası
Filmi ben de izledim. İzlemeden gitmeyin diye yazan sansürcü blog yazarları da var. Film bende çok başarılı bir izlenim yaratmadı. Belki de Atatürk'ün insan yönü bir belgeselle değil ancak konulu sinema filmi ile olabilirdi. O yalnızlık duyguları, Fikriye ve Latife ile olan ilişkileri belki ancak öyle anlaşılabilirdi.
Selamlar
Bağlantı »